اتلاف آب ( برگرفته از مقاله خانم Marina Andjelkovic)

در اینجا منظور از آب اتلافی، آبیست که هرگز به دست مصرف کننده نرسیده بنابراین بر سود آوری، کیفیت، میزان هزینه های عملیاتی و درمان آب تاثیر می گذارد. آب اتلافی پیش از رسیدن به دست مصرف کننده هدر رفته و این هدر رفتن می تواند واقعی یا ظاهری باشد.

اتلاف ظاهری، اتلاف غیر فیزیکی از اشتباهات اندازه گیزی در ابزارهای کاربری، اشتباهات در انتقال داده های صورتحساب و مصرف بیش از حد مجاز و سرقت است. آبی که مصرف می شود اما به درستی اندازه گیری، محاسبه و تسویه حساب نمیشود.
اتلاف واقعی، زیانهای فیزیکی مثل نشت یا سر ریز منابع ذخیزه سازیست، این آب هرگز به مصرف کننده نمی رسد و استفاده نمی شود اما تحت فرآیند درمان قرار گرفته بوده و هزینه آب را افزایش می دهد.
اتلاف ظاهری، اتلاف غیر فیزیکی از اشتباهات اندازه گیزی در ابزارهای کاربری، اشتباهات در انتقال داده های صورتحساب و مصرف بیش از حد مجاز و سرقت است. آبی که مصرف می شود اما به درستی اندازه گیری، محاسبه و تسویه حساب نمیشود.
اتلاف واقعی، زیانهای فیزیکی مثل نشت یا سر ریز منابع ذخیزه سازیست، این آب هرگز به مصرف کننده نمی رسد و استفاده نمی شود اما تحت فرآیند درمان قرار گرفته بوده و هزینه آب را افزایش می دهد.


بر اساس گزارش بانک جهانی، اتلاف آب در کشورهای توسعه یافته وجود ندارد یا ناچیز است، در حالیکه در کشورهای در حال توسعه، برای مثال اتصال غیر قانونی (بدون درآمد) حدود 40% برآورد شده است.
بررسی اعتبار حسابرسی آب نیاز به آزمایش اندازه گیری آب تولیدی و تعدادی نمونه تصادفی میزان آب مصرفی مصرف کنندگان دارد، البته به جز خطاهای سیستم در صورتحساب و حذف اتصالات قانونی
آب بدون درآمد که شامل مصارف رایگان آب مثل مؤسسات مذهبی و ایستگاههای آتشنشانی و ... است، عبارتست از اختلاف بین میزان آب حمل شده در شبکه و میزان آبی که صورتحساب آن پرداخت شده است..
آب بدون حسابرسی، آبیست که مورد مصرف مجاز قرار نگرفته است و عبارتست از اختلاف میزان آب حمل شده در شبکه و میزان آبی که مورد مصرف مجاز قرار گرفت است، چه اندازه گیری شده باشد چه نشده باشد..


حجم آب ورودی مقدار آبیست که سالانه وارد سیستم تأمین آب می شود.
مصارف مجاز شامل مصارف حسابرسی شده و حسابرسی نشده می باشد.
اتلاف آب عبارتست از اختلاف بین حجم آب ورودی و آب مورد مصرف مجاز
برای بخش های خدمات رسانی آب، بسیار مهم است بدانند اتلاف آب چقدر روی منابع مالیشان اثر می گذارد. به عنوان مثال مصرف کنندگان باید هزینه آبی که مصرف نکرده اند پرداخت کنند، بعلاوه آب بیهوده هدر می رود در حالیکه منابع آن کمیابند.
نقاط اتلاف آب در زیر ساختها باید مورد تحقیق و تفحص و همچنین آموزش کارکنان قرار گیرد.
آب بدون حسابرسی اغلب، شاخصی به صورت درصد، از کل آب محصول است که هدر می رود، به هر حال این ارائه معتبری نیست که دقیق بازتاب اتلاف آب باشد.
اگر اتلاف آب در حجم ثابت باشد، درصد اتلاف بسیار با آب مصرفی متفاوت خواهد بود. این درصد به صورت غیر مستقیم متناسب با میزان مصرف است. اگر میزان مصرف کاهش یابد میزان اتلاف همان مقدار باقی می ماند اما درصد افزایش می یابد.
میتوان از اندازه گیری روزانه مقدار اتلاف آب یا مقدار هدر رفت در هر کیلومتر، چشم پوشی کرد. یک معیار جایگزین اندازه گیری میزان واقعی هدر رفت آب، شاخص نشت زیر ساخت است. این گونه می توان با ممانعت از ضرر و زیان سالانه واقعی " سی آ آر ال" برای رفع ضرر و زیان سالانه اجتناب ناپذیر "یو آ آر ال"، ذخیره ای فراهم آورد.
بانک جهانی تخمین زده میزان اتلاف آب به دلیل عدم حسابرسی، در خدمات رفاهی، سالانه 14 میلیارد دلار است. اگر تنها نیمی از اتلاف آب کاهش یابد، 2.9 میلیارد دلار برای سرمایه گذاری تهیه آب پاک برای نود میلیون نفر، ذخیره می گردد.
انجمن صنایع آبی امریکا شاخص 10% به عنوان معیار از دست دادن آب بدون حسابرسی، پیشنهاد کرده است. پیشنهاد می شود  این میزان وقتی بین 10% تا 25% کاهش داده شود، و از 25% بیشتر نگران کننده است و باید جداً مورد توجه قرار گیرد.
زیاد بودن میزان آب بدون حسابرسی " ان آر دبلیو" بهره وری را کاهش می دهد:


هدف اینست که ضعف این حلقه برطرف شود و قوت یابد:


بهترین راه کنترل هدر رفت های ظاهری:

  • رفع اشتباهات اندازه گیری میزان مصارف مصرف کنندگان ( روشهای نصب و تنظیم برای اندازه گیریهای بزرگ، محاسبه خطای میانگین وزنی "آ دبلیو ای" برای میزان مصرف مصرف کنندگان، انتخاب میزان مصرف پروفایلهای مصرف، اندازه گیری مصرف، نصب ابزار اندازه گیری، طول عمر ابزار اندازه گیری، دوره جایگزینی بهینه، جایگزینی هدفمند با برنامه جامع )
  • رفع خطاهای دستیابی به اطلاعات سیستماتیک ( دریافت اطلاعات، انتقال داده ها، پردازش داده ها، روش خواندن، خواندن اتوماتیک اطلاعات ابزارهای اندازه گیری، کنترل، نظارت و کسب اطلاعات (اسکادا))
  • جلوگیری از مصارف غیر مجاز (سیاست و مشی اندازه گیری کلی، مصارف غیر مجاز را شناسائی خواهد کرد. سازمانهای خدماتی باید برای قطع اتصالات غیر قانونی، اختیارات لازم را داشته باشند که اغلب سیاستها و روشها مانع است.)
از بین بردن زیانهای واقعی غیر ممکن است. بعضی به سادگی اجتناب ناپذیرند، بعضی هدر رفتها این قدر نا چیز است که ممانعت از آنها اقتصادی نیست. بهترین راه، کاهش اتلاف واقعی است:
  • عکس العمل سریع به نشت ( شناسائی نشت، بهینه سازی تعمیرات خط لوله و مدیریت فشار آب )
  • جلوگیری از سر ریز ذخیره سازی
کاهش هدر رفت های فیزیکی، میزان سرمایه گذاری ها و همچنین مصرف انرژی برق را کاهش خواهد داد.

   1397/3/5 14:21